همایش توسعه منطقه ای در بافت:
بازتاب یک آینه بی نقش
در فروردین ماه امسال، بافت شاهد رویدادی مهم تحت عنوان “همایش توسعه منطقه ای” بود. این همایش با محوریت فرمانداری بافت برگزار شد که هزینه های برگزاری این همایش، سخاوتمندانه توسط مدیر محترم مجموعه پروشات، جناب آقای کیومرث امیرطاهری پرداخت گردید که این اقدام نشان از دغدغه عمیق و مسئولیت پذیری ایشان در قبال اعتلای شهرستان بافت دارد و شایسته تقدیر و سپاس فراوان است، ولی متاسفانه مورد کم لطفی های مکرر مدیران قرار گرفته است. حضور استاندار کرمان در این مراسم با وجود مشغله های فراوان، نشان می دهد توسعه منطقه ای بافت، ازاولویت های مهم مسئولان استانی محسوب می شود.
اما در پس این شور و هیجان و این هزینه های قابل توجه آنچه در اذهان عمومی، در میان شهروندان بافت و در دل کوچه و بازار این دیار کهن مطرح می شود این است :
“آورده این همایش برای مردم بافت چه بود؟”
ساده اما در عین حال عمیق و بنیادین
این پرسش، پرسشی است که نیازمند پاسخی روشن و قانع کننده است. آیا پس از برگزاری اینهمایش پر زرق و برق، گره ای از مشکلات عدیده مردم شهرستان بافت، از جمله بیکاری، مشکلات معیشتی، کمبود زیرساخت ها در برخی مناطق، یا چالش های موجود در بخش کشاورزی و صنعت باز شد؟ آیا طرحی عملیاتی، مدون و قابل اجرا برای توسعه پایدار منطقه، باخروجی های ملموس و قابل اندازه گیری ارائه گردید که امروز مردم بتوانند ثمرات شیرین آن را درزندگی روزمره خود احساس کنند؟
آیا این هزینه ها، هرچند که از جیب بخش خصوصی پرداخت شده باشد، به نحوی منجر به گشایشی در زندگی اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی مردم شد؟
آیا فرصتهای سرمایه گذاری جدیدی معرفی و جذب گردید؟
یا اینکه همهچیز تنها به یک گردهمایی رسمی، چند سخنرانی کلیشه ای، تعریف و تمجید های بی اساس و صرفا ً چند عکس یادگاری محدود شد؟
که تنها “ادعای توسعه” را به همراه داشت، بدون اینکه “واقعیت توسعه” و نتایج عملی آن رالمس کنیم؟
زمانی که یک همایش با چنین عنوان مهمی، یعنی “توسعه منطقه ای”، برگزار می شود، انتظارمنطقی این است که خروجی آن ملموس، قابل ارزیابی و دارای تاثیر مستقیم بر پیشرفت و رفاه مردم باشد. نباید اینگونه رویدادها صرفا ً به یک “مانور قدرت“، یک “نمایش مسئولیت پذیری” یایک “همایش تبلیغاتی” محدود شوند.
مردم بافت، مردمی صبور و پرتلاش، شایسته آنند که نتایج چنین رویدادهای هزینه بری را نه در قاب تصاویر زیبا، نه در صفحات گزارش های رسمی، بلکه در زندگی روزمره خود، در بهبود کیفیت معیشت، در ایجاد فرصت های شغلی بیشتر و دررفع مشکلات اساسی که با آن دست و پنجه نرم می کنند، احساس کنند.
در سفر چند روز پیش وزیر نیز مشابه همان اقدام به جای سرکشی وزیر از پروژه های ناتمام فرهنگی ساعت ها روی صندلی وزیر را نشانده و برایش شعر خواندیم که در وقت مناسب به این موضوع مهم هم خواهیم پرداخت. بگذارید آینه ی توسعه، تصویری واقعی و پرنقش از پیشرفت، اشتغال، رفاه و امید را برای مردم بافت بازتاب دهد، نه صرفا ً یک تصویر بی نقش و خالی از معنا که حتی در خاطره ها هم باقی نمی ماند.
هدف، توسعه واقعی است؛ توسعه ای که مردم آن را با تمام وجود خود حس کنند
ابرنو – صدای رسای مردم شهرستانهای ابر
توسط : 
