چرا مهاجرت ؟
یادداشت مدیر مسئول در نوزدهمین چاپ نشریه ابرنو :
✍🏻 مهدیه شمسی
کافیست دو روز تعطیل باشد، جاده های خروجی بافت مملو از خودروهایی می شود که برای رسیدن به محل کارشان بافت را ترک می کنند اما دل در بافت می ماند.
آنها برای رسیدن به زندگی بهتر و رفاه بیشتر، از شهر و روستای کوچک خودشان مهاجرت و زندگی در شهری بزرگ را انتخاب می‌کنند، اما تجربه نشان داده که چنین تصمیم و جریانی، یک بازی دو سر باخت برای جامعه است، پدیده‌ای که نتیجه‌ای جز کمبود نیروی انسانی کارآمد، در زادگاهشان نخواهد داشت.
پای درد دلشان اگر بنشینی ، نبود امکانات آموزشی ایده آل ،نبود امکانات بهداشتی ، درمانی و رفاهی مناسب و یافتن شغل مورد علاقه جهت زندگی بهتر را دلیل مهاجرت خود می دانند، وظیفه ی آباد کردن اینجا بر دوش کیست جمله ای که بدو ورودشان به بافت تکرار می کنند.
چالش سفرهای آخر هفته در بافت، آمار تصادفات را به شدت افزایش داده تا جایی که باعث شده است بافت در جدول آمار جانباختگان تصادفات جاده ای استان متاسفانه رتبه ی بالایی کسب کند .
به راستی چرا بافت، قطب گردشگری استان که ظرفیت های بی نظیر زیرساختی و آب و هوایی مناسب را دارد و جزء پاکترین شهرهای کشور محسوب می شود، مکان مناسب مهاجران برای سکونت نیست ؟
آیا نمی توان با استراتژی های کلان توسعه روستایی و کارآفرینی شهری مانع از مهاجرت شد؟
توسعه ی زیرساخت های پایدار شهری و زیربناهای اجتماعی و اقتصادی از جمله موارد مهمی ست که با نگاه توسعه ای به این فاکتور ها می توان مانع بخشی از مهاجرت شد.
از طرفی نباید از این واقعیت غافل شویم که ضعف توان اقتصادی برخی مهاجران، باعث می شود که در حاشیه شهرهای صنعتی و معدنی و صنایع سنگین ساکن شوند که این امر آنها را در معرض بیماری های عفونی و تنفسی قرار می دهد و هوای پاک زادگاهشان آرزوی بردل مانده می شود.
می توان با ایجاد مشاغل پر درآمد حمایت از کسب و کارهای کوچک و خانگی ، فراهم آوردن زیرساخت های درمانی، از جمله متقاعد کردن حضور پزشکان فوق تخصص بافتی جهت درمان بیماران در بافت و نا امید نکردن دلسوزان واقعی زادگاه مردمان دانشی، مهاجرت را معکوس کرد. به امید آن روز
توسط : 
